Vijf stappen tussen een bloem en jouw keuken.
We zijn streng over heel weinig — maar op die paar dingen doen we geen concessies. Geen grote industriële producenten. Geen verwarming. Geen filtering behalve de was. Geen toevoegingen. Gewoon honing, zoals hij altijd is gemaakt.
- 01
De imker
Elke pot begint met een persoon die we bij naam kennen. We werken alleen met kleine familie-imkerijen in de dorpen rond Sibiu — een paar tientallen korven per imker, nooit meer. Geen industriële producenten, geen anonieme tussenpersonen, geen honing die we niet kunnen herleiden naar de handen die hem oogstten. Kunnen we niet langs komen en samen koffie drinken, dan kopen we er niet.
- 02
De weide
De korven staan op één enkele bron — een kastanjebos, een lindegroep, een frambozenopen plek, een acacia-veld in de bergen — zodat elke honing de heldere smaak draagt van één bloem en één seizoen. De streek rond Sibiu is een van de schoonste natuurgebieden van Roemenië: onvervuild water, oude bossen, wilde bloemen in plaats van monoculturen, en kilometers zonder intensieve landbouw. De bijen foerageren op wat er altijd al groeide.
- 03
De oogst
Met de hand geoogst, in kleine oogsten, op het hoogtepunt van de bloei. Nooit gehaast, nooit meer gemechaniseerd dan wat twee handen kunnen doen. We nemen alleen het overschot — de bijen houden ruim voldoende voor de winter. Geen suikervoedering, geen shortcuts om een grotere oogst te forceren.
- 04
De pot — rauw en ongefilterd
Rauw gebotteld. Nooit boven korftemperatuur verwarmd. Nooit gepasteuriseerd. Nooit ultra-gefilterd. Geen toevoegingen, geen glucosestroop, geen menging met goedkopere import. Alleen een grove zeef om was te verwijderen, en de pot in. Daarom kan onze honing na verloop van tijd kristalliseren — een teken dat de enzymen, het stuifmeel en de levende kwaliteiten er nog zijn, precies zoals de bijen hem maakten.
- 05
De reis
Met de hand ingepakt in Amsterdam en meestal per fiets bezorgd, binnen twee tot drie dagen. De kortst mogelijke route tussen een korf in Transsylvanië en jouw keukentafel.
De meeste honing in de supermarkt is niet wat je denkt.
Onafhankelijk onderzoek laat zien dat een groot deel van de commerciële honing gemengd is, verhit tot de enzymen weg zijn, ultra-gefilterd tot er geen stuifmeel meer in zit, of aangelengd met goedkope glucosestroop. Het lijkt op honing. Het zoet als honing. Maar het is iets heel anders dan wat de bijen maakten.
Kleine imkers kiezen, weigeren te verhitten of te filteren, en elke oogst traceerbaar houden is trager en duurder. Het betekent ook dat de honing in jouw pot smaakt naar de bloem waar hij vandaan komt, het stuifmeel en de enzymen intact houdt, en doet wat echte honing altijd deed — een plek en een seizoen naar jouw keuken brengen.
Dat is het hele idee. Niets slimmers dan dat.
— Adrian, oprichter